Przestrzeń życia, przestrzeń tragedii, przestrzeń wyobraźni.

W Legendzie Młodej Polski Stanisław Brzozowski wielokrotnie zwracał uwagę na obecne w postawie Żeromskiego silne poczucie wspólnoty z doświadczającym bolesnych przemian narodem. Stała zdolność do przenikania i rozpoznawania "doświadczeń, wzruszeń, form współczesnych typów życia" pozwalała autorowi Ludzi bezdomnych na poszukiwanie źródeł zbiorowego istnienia narodu.